National Madness

Een veelgehoord geweeklaag dezer dagen op blogs, twitter, facebook et al.

Echter, als je even logisch nadenkt, is het helemaal niet zo erg voor Yasmine zelf. Zij is er vanaf, zij heeft de ‘miserie’ achter zich gelaten door voor de meest gemakkelijke, en tegelijk ook meest egoïstische, oplossing te kiezen: zelfmoord.

De eerste die het hier nodig vindt om haar beslissing te verdedigen, denk even na over dit: als ze zogenaamd heel diep in de put zat en zogezegd niets meer had om voor te leven…dat kind van haar was blijkbaar niet belangrijk genoeg om de wil te vinden om door te bijten. Nice.

Nee, ik blijf er bij. Zelfmoord is een laffe daad. De miserie van de zelfmoordenaar is voorbij, de lange lijdensweg van de nabestaanden kan beginnen.

Op verschillende blogs duiken reclame-dingetjes op om je politieke voorkeur duidelijk te maken, vast een verdoken peiling ofzo. ‘t Is dat er ook daadwerkelijk over geblogd wordt dat ik het weet want normaal lees ik alles in de feedreader.

Maar op die kar spring ik niet, uit consequentie. Ik neem nog niet eens de moeite om naar het stemlokaal te gaan en daar mijn stem uit te drukken, dus maakt zo’n peiling niet echt uit.
En ook voor de blogeigenaars is het maar raar denk ik, zo maar geconfronteerd worden met de échte politieke kleur van het lezerspubliek. Zou je hier en daar een postje anders verwoorden in de toekomst?

In ieder geval, ‘t amusement met die politieke rotzooi. Ik doe dit jaar lekker niet mee :-p

Hoe komt het dat als maandag een feestdag is, dat dinsdag de helft van mijn boekskes niet in de bus zit (Ik kijk onder andere naar u, Humo), maar wel in de winkelrekken.

Is het zo moeilijk om een dienst te garanderen voor de klanten die al betaald hebben? Of is het algemene gevoel hier “bwoah, hun geld hebben we al, laat ze maar wachten”?

Kijk eens aan, ook dit jaar mogen we 25 euro *extra* ophoesten omdat de ziekenkassen/regeringen hun zaakjes niet op orde hebben.
Ze zouden beter eens wat acties op touw zetten om mensen die niet mee kunnen in de maatschappij vooruit te helpen, in plaats van ze constant te pamperen op kosten van de mensen die het wat beter hebben.

Dat ze die zakkenwassers in Brussel om te beginnen al eens wat minder betalen, en besparen op het volk dat er teveel rondloopt. Het zou al een mooie geste zijn.

Vorige week zondag had ik op de E313 een monovolume van één of ander frans merk in mijn gat hangen. Maar echt dichtbij, hé! Toen de mens voorbijkwam zag ik dat er op de achterbank drie kleine koters lustig aan het rondhuppelen waren. Zonder gordel.
Je zal het misschien ongepast vinden, maar ik heb die idioot meteen drie lege bedjes toegewenst. Zó gevaarlijk rijden met kinderen, dan verdien je ze niet.

Aangezien we de laatste drie kwartier van onze shift geen poot hebben uitgestoken werksgewijs, hebben we onze tijd anders opgevuld. Eén collega is volledig ingewikkeld geweest in wc-papier en daarna hebben we nog een koffiekoek zolang in de microgolfoven gestoken tot de suiker karameliseerde en de boel serieus begon te stinken.

7 minuten, btw.

Vrijdag laatstleden stond ik bij een collega op het werk die net verhuisd was. Hij had in de loop van de week al eens gevraagd of ik eens kon langskomen om z’n wifi te fixen, en ik zei hem toen dat ik maandag op de middag tijd zou hebben, wat ok was voor hem. Een paar uur later zag het er naar uit dat we iets meer dan een uur schafttijd zouden hebben, en hij stelde dan ook voor om even vlug over huis te gaan voor die wifi. Mijn eerste gedachte was “yes, eindelijk eens meerijden met een Porsche!”. Ik heb er al genoeg van buitenaf bekeken en bewonderd, maar nog nooit effectief erin gezeten.

Dus, we wandelen naar de wagen en als we er bijna zijn, draait hij zich half om, steekt de sleutels naar mij uit en zegt “Hier, rij jij maar”. Die woorden registreerden eerst niet goed bij mij, zo op het onverwachts.
In ieder geval, na een korte uitleg draaide ik de sleutel om en ineens schoot er achter mij een beest wakker uit zijn slaap. Dat geluid! Die vibraties! Goddelijk gewoon. Even voelen waar de koppeling oppakt en rustig vertrekken. Parking af, baan op, gas bijgeven en voelen hoe het monster bijna smeekt om losgelaten te worden. En om eerlijk te zijn: ik heb mij kunnen bedwingen, en niet alleen omdat het mijn auto niet was. Vooral het gebrek aan ervaring met zulks een oerkracht had wel eens fataal kunnen aflopen, en gelukkig was mij daar ook terdege van bewust.

In ieder geval, het ritje (hoe kort het misschien ook was) was op z’n minst de moeite waard en zeker voor herhaling vatbaar. Ik krijg terug kriebels in m’n buik als ik eraan terugdenk.

Stats v/d Porsche: 993 van ‘94 (dacht ik), luchtgekoelde 3.6 liter met 274pk, bodykit van Ruf (een beetje zoals den deze)

Dat is laten zien hoe creatief je wel niet bent met zoveel mogelijk verschillende materialen, en dat je gedurfd en gewaagd durft denken.

Als je wint krijg je een collectie bij JBC, waarbij je mooi tussen de lijntjes moet kleuren en eenheidsworst moet ontwerpen want anders koopt niemand het. Zijn er nu werkelijk mensen die denken dat ze effectief “gelanceerd” gaan worden met zo’n programma?